Yerli malları haftası

Yine heyecanla kutlama yapıldı. Tüm anneler birşeyler hazırlayıp getirdi, çocuklar annelere şımardı, öğretmenlerine şımardı vs vs vs.
İşte fotolar

Yarın bugünler geçtiğinde, sen herşeyi normal hatırla diye tüm çabam. Yoksa hiç ama hiç içimden doğum günü kutlamaları, okul velileri kaynaşma kahvaltıları, okul etkinlikleri gelmiyor.
Kanımdaki düşüklükten bu tarz bir etkinlik yapmak veya katılmak beni 2 gün yatırmaya yetiyor. Veya annelerin süslü püslü geldikleri yerlere ben kaşımı çizerek, olmayan kirpiklerimi saklayarak katılmak istemiyorum. İlaçlardan tarla gibi şişen suratımla o fotoğraflarda yer almak istemiyorum. Kel kafamı örttüğüm örtüyü ne kadar da değişik bağlasam kendi saçlarımla artık fotoğraf çektirmek istiyorum. Her toplantıda çocukların sana "Annen neden başını örtüyor" diye sormasından korkuyorum. Senin büyüdüğünü görememekten çok korkuyorum. Seni üzmekten korkuyorum. Bana "Ne zaman iyileşeceksin" demenden üzülüyorum ama hep dik durmaya,, doğum gününü eskisi gibi kutlamaya, sen istedinmi eskisi gibi C.arrefour'da oyuncakçı gezmeye, arkadaşlarınla sinema partilerine katılmaya, okul etkinliklerinde yanında olmaya çalışıyorum. Sırf o yüzündeki gülücük hiç solmasın diye....

Yarabbi ne bitmez doğum günüymüş!!

Aslında herşey Day'cım ve Zerra'nın 4 Aralık günü hatunu doğum günü için hediye kıyafet almak için bizi Carref.our'a götürmesiyle başladı. Burada kıyafet, ayakkabı, çorap alarak Day'cım ve Zerra'yı göçertmemize rağmen hem yemek hem de Zerra'nın şahane süprizi ile ilk pastayı kesen zottik acaip mutluydu.

Sonra arkadaşlarıyla kudurduğu doğum günü kutlaması oldu. Ve en son aile arası kutlamamızı dün akşam gerçekleştirdik. Yine bol kahkaha, eğlence ve gürültümüz oldu.
Seviyorum bu aileyi ya!! Hiç üşenmeden, daralmadan, ne zaman ihtiyacım olsa benimleler. Hiç ah vah etmezler. Dün gene beni koltuktan bile kaldırmadan tüm işleri onlar yaptı. Sağolun melek ablam ve Zerra'cım. Umarım size de böyle ha deyince koşanlarınız olsun. Sizi çooooooooookkkkk seviyorum.